08-07-17

Mijn laatste blogartikel: This is no goodbye en wat nu?

Soms kan er een grote verandering plaatsvinden in minder dan een minuut. Alsof er in die ene minuut een kwartje is gevallen, iets duidelijk is geworden, en hobby's niet meer aanvoelen zoals eerst. Mijn before-after moment was een paar maanden geleden, toen ik merkte dat bloggen niet meer bij mij paste zoals eerst. Schrijven is altijd mijn hobby geweest en foto's maken vind ik ook nog steeds heel leuk om te doen, maar schrijven over lifestyle en over wat ik meemaak voelt niet meer als 'mij'. Na vier maanden afwezigheid weet ik niet of iemand überhaupt dacht dat ik nog terug zou komen, en dat klopt. Voor mij voelt het al maanden alsof ik gestopt ben met bloggen, maar ik wilde toch nog even een officieel 'doei' blogje schrijven, met een kleine update over wat ik vanaf nu van plan ben en over wat grote dingen die kortgeleden zijn gebeurd.

Dus, voor jullie allemaal: heel erg bedankt voor het lezen van mijn blogjes, voor het volgen, het achterlaten van reacties en al het andere. This is no goodbye, ik blijf bestaan en dingen delen op Instagram (@marjoleinzoet), maar wat bloggen betreft is dit wél een goodbye. Dus, dankjewel en goodbye, en héél veel liefs!

foto door @flooralicia

Bijna drie jaar geleden begon ik met bloggen in m'n eentje, na bijna vijf jaar samen met Floor geblogd te hebben op Sweethippos. Ik kon me in die jaren geen leven zonder bloggen voorstellen, omdat ik er zo veel tijd in stak en het mijn allergrootste hobby was. En niet te vergeten hoe veel ontzettend leuke en lieve mensen ik heb ontmoet, waarvan ik een aantal nog steeds af en toe spreek en zie. Maar zoals zoveel mensen veranderde ook ik. Ik groeide, niet alleen qua leeftijd maar ook qua persoonlijkheid. Ik begon mezelf beter te leren kennen en me minder te vergelijken met anderen. Ik dacht vaker en vaker 'dit vind ik (niet) leuk, en wat anderen daarvan vinden is niet belangrijk', zoals het eigenlijk ook hoort te zijn. De vaste en trouwe lezers onder jullie weten misschien wel dat ik wel eens liet doorschemeren dat ik niet altijd even goed in mijn vel zat, en dat ik mede daardoor na de zomervakantie ook weer thuis ben gaan wonen. Maar er was een moment dat ik me wél weer goed begon te voelen, en dat voelt zo fijn.

Dat ik mezelf beter leerde kennen betekent niet dat ik ook heel goed wist wat ik wilde. Vooral als ik nadacht over wat ik na mijn Bachelor wilde doen werd ik zenuwachtig. Ik wist al een tijdje dat ik de Master Economics wilde doen, maar begon daar ineens erg aan te twijfelen omdat ik daar voor mijn gevoel te snel mijn focus op had gelegd. Toen wilde ik een tussenjaar houden, maar van het idee van een jaar werken en verder een beetje thuis zitten werd ik ook niet blij, dus net toen ik bedacht had dat ik toch die Master ging doen, met tussendoor een half jaar stage, kwam er iets anders op mijn pad.

Ik was op dat moment bezig met het schrijven van mijn Bachelor scriptie en vond dit leuk. Niet zo gek, want ik kon hierbij weer schrijven en dit keer over iets waar ik meer voldoening uit haalde dan schrijven over boeken of mijn leven. Ik onderzocht de relatie tussen het hebben van een kinderziekte en het inkomen tijdens volwassenheid. Leuk vond ik het, en ik was er ook best goed in. Mijn begeleider merkte dat ik het leuk vond en vroeg of ik wel eens nagedacht had over het doen van een onderzoeksmaster. Antwoord: nee. Maar toen ik van de ergste schrik was bekomen voelde het alsof ik eindelijk dat laatste puzzelstukje vond. Ik snapte ineens waarom ik nooit héél blij werd van het idee van de Master Economics of een tussenjaar of werken, want ook al had ik nog nooit nagedacht over de onderzoeksmaster, bijna alles daaraan sprak me ineens zo ontzettend aan dat ik besloot te solliciteren. En ik werd aangenomen. Hoe eng ik het ook vind, nu de voorbereidingen van vakken kiezen en oriënteren in een onderwerp zijn begonnen heb ik er ZO veel zin in. De Master schijnt zwaar te zijn, maar ik ben wel in voor een uitdaging en ik kan niet wachten om eindelijk met een kleine groep studenten te studeren die net zo serieus zijn als ik. Lang verhaal kort, in september ga ik beginnen met de Research Master Economics, waar ik in twee jaar als het goed is ga leren hoe ik onderzoek moet doen en ga ontdekken welke richting van economie ik het interessantst vind. Kan niet wachten! Dus als ik het over 'this is no goodbye' heb, bedoel ik ook dat je misschien over... 10 jaar wel een publicatie van mij tegenkomt in een economisch tijdschrift. Wie weet, wie weet.

Op dit moment ben ik vol aan het genieten van de vakantie, en aan het bijkomen van mijn derde en laatste jaar van mijn Bachelor. Die Bachelor is ondertussen binnen, alle punten zijn bijgeschreven en ik heb 180 EC gehaald. Het blijft vreemd. Ook ben ik weer een beetje aan het zoeken naar een kamer in Groningen, want daar ben ik nu ontzettend aan toe. Over 6 weken ga ik samen met mijn ouders en zusje een reis maken door Sri Lanka, en daar heb ik heel veel zin in. Ik ga hier natuurlijk veel foto's maken en ik vermoed dat je die ook terug gaat zien op mijn Instagram. Als je me dus niet kunt missen op het Internet, kun je me altijd daar volgen om te zien wat me bezighoudt. 

Lieve iedereen, nogmaals heel erg bedankt voor het volgen van Oh Nineteen. Nu ik geen 19 meer ben is het tijd om te stoppen en me te focussen op nieuwe en spannende dingen die komen gaan. Bloggen heeft mij in ieder geval heel veel gebracht en ik heb er van genoten. Dankjulliewel! 💗

Liefs, Marjolein