23-08-16

Italian Summer #2: Camping Life

Onze vakantie in Italië begon met anderhalve week op een camping aan de Adriatische kust, vlakbij het dorpje Gradara, waarvan jullie vorige keer al foto's hebben kunnen zien. De zee was magisch blauw, de zonsondergangen adembenemend mooi en de camping fijn en rustig. Via de grotten van Frassassi, die overigens ook erg mooi waren, gingen we daarna door naar de streek Umbrië. Hier zaten we bij een heel klein dorpje in de buurt, dat alle Italiaanse charme bezat. De omgeving en de uitzichten was zeker niet iets waaraan het ontbrak deze vakantie. Af en toe ging ik met mijn camera er een beetje op uit op de camping, om de omgeving vast te leggen. Daarom vandaag een aantal willekeurige foto's gemaakt op of vlakbij beide campings. 



Camping één was fantastisch. Het is wat ik me voorstel bij de Italiaanse rust: het gevoel dat je overvalt wanneer er niets anders te horen is dan het gezang van krekels en wanneer het uitzicht vanaf het zwembad over een prachtig dal is. Nederland is ook mooi, en alles went natuurlijk, maar soms ben ik jaloers op de Italianen die dagelijks van die omgeving kunnen genieten. En de Adriatische zee is prachtig! De eerste keer dat ik stilstond op een plek met uitzicht over deze blauwe zee werd het eindelijk weer een beetje helder in mijn hoofd, en ik voelde me weer levend. Dit uitzicht is wat ik me ook een beetje bij Griekenland voorstel, ook al ben ik daar nog nooit geweest. Nu ik blauwe zeeën zo fantastisch blijk te vinden wil ik óók naar Griekenland, en naar tropische eilanden die altijd in reisgidsen voorbij komen. Ook was er vlakbij de camping het zogeheten 'Sunset Best View', waar het elke avond rond half negen druk was met mensen die er de zonsondergang wilden bekijken. En terecht, want het zag er zo uit als je op de eerste foto kunt zien. Toch bijzonder hoe de zon binnen een aantal minuten 'in de zee' kan zakken, niet dan? 





Om de tweede camping te bereiken moesten we twintig minuten over een bergweg rijden waar meer kuilen dan asfalt in zaten, waardoor we het gevoel hadden dat we kilometers ver van de bewoonde wereld waren. En dat gevoel was - meestal - best fijn. Omdat de weg zo slecht was deden we historisch weinig in deze tweede week van de vakantie, maar eigenlijk was dat best lekker. Het was de camping van lekkere pizza's eten in het restaurant, van luieren in de hangmat en van gouden uren die zorgden voor prachtige foto's van het dorpje en het zwembad. En ook hier waren de zonsondergangen niet mis om te bekijken. Oh, en helaas werd ik iets te vaak ingemaakt door Suzanne met een kaartspelletje... 

Italië, je bent fijn. 

Donderdag komt de laatste 'Italian Summer' waarin ik jullie nog wat foto's laat zien van het dorpje vlakbij de tweede camping, dat je hierboven zo mooi op de heuvel kunt zien liggen.