28-05-15

de allerlaatste loodjes

Nog twee en een halve week en dan heb ik, als het een beetje meezit en ik geen herkansingen heb, zomervakantie. Ik kijk er zo ontzettend naar uit en ik ben erg toe aan een paar maanden vrij zijn. Er wordt wel eens gezegd dat de laatste loodjes het allerzwaarst wegen, en daar ben ik het nu helemaal mee eens. Mijn motivatie is een beetje gedaald, mijn energie is op, ik heb geen zin meer om alle opdrachten bij te houden, en ga zo maar door. Maar ik weet ook wel weer dat als ik nu nog even doorzet, ik over een paar weken heerlijk vrij ben.

De laatste loodjes dus... Bij mij bestaan die loodjes vooral nog uit tentamens. Vandaag is de laatste deadline voor een opdracht waar heel veel Excel bij nodig is (blegh) dus straks ga ik richting de uni om daar samen met mijn groepje nog even te knallen. En als dat is ingeleverd rest alleen nog een week college en daarna twee tentamens. Maar hoe ga ik om met een daling in mijn motivatie?

Ten eerste denk ik aan alle leuke dingen die ik kan doen als ik deze weken nog even doorzet (binnenkort komt er een artikel met mijn zomerplannen!). Als ik nu geen moer meer ga uitvoeren heb ik misschien een herkansing, en dat moeten we dus niet hebben. Dat wil ik dus niet, want ik wil leuke dingen doen met vriendinnen, treinreisjes maken door het hele land om nog even te genieten van gratis OV, in de zon liggen (als die ooit komt) en lekker bloggen. En zó veel is het nou ook weer niet. Nog twee en een halve week, wat is dat nou in een mensenleven?

Ook wordt het weer tijd om een soort planning te maken. Ik heb nu nog even geen idee waar ik moet beginnen met leren en hoe veel stof het is, dus vandaag of morgen ga ik dat maar eens even goed op een rijtje zetten. Even een beetje een tijdsverdeling maken voor wanneer ik wat ga leren en de rest van de tijd chillen. Dat is het plan! Laatst had ik trouwens met studievriendinnen over dat we nog maar een paar weken moesten, maar dat het zo lang en zwaar voelde... Iemand zei toen dat ze aan het wachten was tot haar motivatie weer terugkwam, waarop ik antwoordde 'het heeft geen zin om te wachten op motivatie want die komt toch niet terug, dus het is gewoon een kwestie van blik vooruit en doorgaan', en dat beschrijft denk ik wel een beetje hoe het de laatste weken zou gaan. 

Stiekem vind ik het ook altijd wel jammer als het vakantie is en ik bepaalde mensen een hele zomer lang niet zie. Met vriendinnen spreek ik altijd wel af, maar met mensen waar ik zo nu en dan mee praat niet. Dus ik ga deze weken nog maar even genieten van de gezelligheid op de uni, en sowieso van mijn eerste jaar als student. Dit jaar is zo ongelooflijk snel gegaan dat ik nauwelijks besef dat er al bijna een kwart van mijn studententijd opzit. Dat kan toch ook helemaal niet? Maar ja, het is toch echt zo. 

Als het een beetje meezit met het weer ga ik weer lekker buiten leren voor mijn tentamens. Op de één of andere manier houd ik dat zo veel langer vol en geniet ik bijna van het studeren... Het lijkt dan altijd alsof ik het nuttige met het fijne combineer, en in het zonnetje neem ik veel meer van de stof op. Dus beter wordt het even warm en zonnig (ik kan dit koude weer echt niet aan...). 

Dit waren zo'n beetje mijn manieren om om te gaan met de laatste loodjes. Ik wens iedereen die ook in hetzelfde schuitje zit veel succes en de examenleerlingen een fijne vakantie.