28-02-15

febRUNari fail + lichtpuntjes

Weet je nog dat ik schreef dat ik in februari 40 kilometer hard wilde lopen? Tuurlijk, ik wist ook wel dat het een beetje enthousiast was om na maanden nauwelijks te lopen ineens zo veel te rennen. Alles is mogelijk, maar met afstandjes van 3 tot 5 kilometer per keer zou ik dus zo'n tien keer moeten lopen in 4 weken. Ik heb nog wel duizend verklaringen klaarliggen, maar het belangrijkste is dat ik het niet heb gehaald. De beloning dat ik nieuwe schoenen zou mogen kopen als ik het gehaald heb, heb ik een paar weken geleden al gekocht.

Maar er zijn niet alleen maar negatieve berichten, want nu het grootste deel van de deadlines van deze periode weer achter me liggen en ik in mijn hoofd weer ruimte en rust heb gecreëerd om ook andere dingen te doen dan studeren, heb ik de smaak weer helemaal te pakken.

Afgelopen week was op hardloopgebied een leuke en fijne week! Zondag ben ik samen met Suzanne gaan hardlopen. Zij loopt (bijna) nooit hard, en had een soort van idee om het weer op te gaan pakken. Die zondag liepen we samen 3 kilometer, en ook al loop ik normaal verder, na deze 3k was ik best uitgeput omdat het alweer een tijd geleden was dat ik was gegaan, dus het was een heerlijke afstand.

Donderdag daarentegen, was geweldig! Ik zou eigenlijk van 9-11 én van 15-17 college hebben, maar woensdagavond besloot ik die van de ochtend te negeren en even wat nuttigs thuis te doen. En daar heb ik geen spijt van gehad. Na het huiswerk voor statistiek gemaakt te hebben trok ik mijn flitsend blauwe hardloopschoenen aan, zette ik mijn 'run baby run' playlist op en begon ik te rennen. Ik had deze week ook bedacht dat ik te lang blijf hangen bij de 5 kilometer, en dat ik nu echt wel weer eens verder wil dan dat. Het is vaak zo dat als ik eindelijk de 5 weer goed onder controle heb, ik weer een maand niet ren en dan is mijn conditie weer zo slecht dat ik opnieuw kan beginnen, oops. Tijdens het rennen vormde in mijn hoofd het doel 6k zich, en ook al was ik na 3k al helemaal kapot en wilde ik bij 4.8k op de grond liggen huilen, ik zette mezelf er toch even toe aan en voor ik het wist bereikte ik hijgend de 6 kilometer met het prima tempo 6'27". En dat voelt ZO goed!!! Ook een dag later ben ik nog helemaal blij en voldaan, en ik denk dat ik deze doorbraak echt even nodig had om het hardlopen weer chill te vinden.

De conclusie: ook al heb ik febRUNari dramatisch gefaald (ik rende uiteindelijk 18 kilometer in februari), ik zie het nu echt helemaal zitten om minimaal één keer per week, en het liefst twee keer per week te rennen. Met een beetje planning skills moet dat makkelijk te doen zijn, dus ik ga er zeker voor!

Doel voor maart? Ik wil eigenlijk nog wel een keer proberen om 40k te lopen, maar dit keer doe ik het stiekem, zodat ik niet wéér zo publiekelijk moet falen, haha.

Hoe sportief was jij in februari? 

Liefs, Marjolein