28-12-14

doei AH

Vandaag is de allerlaatste keer dat ik bij de Albert Heijn ga werken. De laatste keer dat ik in de winkel mensen help, vakken vul, met collega's praat en naar de WC ga. Ik begon in juni 2011 met werken, omdat ik 15 was, me vaak verveelde na school en behoefte had aan wat extra geld. Als piepjong meisje begon ik er te werken en moest ik stomme Albert Heijn grappen weerstaan. Ik heb heel wat leuke mensen ontmoet, heel veel geleerd en heel veel lol gehad. Omdat het als zo'n mijlpaal voelt dat ik wegga bij de AH, besloot ik er toch maar een artikel over te schrijven.

20 juni 2011: mijn eerste werkdag. Ik was zó zenuwachtig! Het vakkenvullen was gelukkig niet zo moeilijk, maar er zijn heel wat trucjes die ik in de loop van de jaren heb moeten ontdekken. Bijvoorbeeld hoe je zo'n container het beste kan duwen of trekken, hoe je een doos gemakkelijk openmaakt en natuurlijk waar alle producten liggen. Ik schrik soms van mijn eigen kennis, want als een klant iets ingewikkelds vraagt, weet ik bijna altijd waar het ligt.

Na anderhalf jaar wilde ik ook wel op kassa, en kreeg ik de kassa-opleiding. Dat was weer ontzettend spannend, want alle klanten kijken naar je en ergeren zich aan je en vragen ingewikkelde dingen, tenminste... dat gevoel had ik. Uiteindelijk vond ik kassa hartstikke leuk, en ook al heb ik heel wat geblunderd (laten we het daar maar even niet over hebben), ik vond het heerlijk dat ik nu de variatie had tussen kassa en vakkenvullen. En weer nieuwe mensen ontmoette. 

Het is heus niet altijd leuk geweest, en ik heb me ook vaak geërgerd aan collega's die langzaam werkten, niet op kwamen dagen, of waar geen gesprek mee te beginnen was. Maar ja, dat heb je altijd wel. Ik heb ook een stuk of drie keer op het punt gestaan om het werk op te zeggen, omdat ik het echt te druk had, maar ook dat kon ik elke keer niet, omdat ik het zo leuk vond.

En nu... moet ik dus weg. Ik vind het heel jammer, omdat  ik alle collega's wel ga missen, maar het is ook wel goed geweest nu. Sowieso zijn veel mensen die er werkten toen ik begon ook al weg, en is de volgende generatie AH-medewerkers nu aan de beurt.

Ik weet nog niet waar ik nu ga werken. Ik ga solliciteren bij de HEMA in het dorp, en als ik dat niet word zie ik wel wat er op mijn pad komt. Het is ook wel lekker om na al die jaren hard werken even wat meer tijd te hebben voor mijn studie/sociale leven.

Liefs, Marjolein